


Tenzij u zich overgeeft aan de souvenirwinkels en de toeristische flauwekul van Gretna Green –‘ Hier kunt u trouwen’ staat er ergens te lezen – heeft het oversteken van de grens niets spectaculairs. (Dat was wel anders toen weggelopen stelletjes uit Engeland naar Gretna Green kwamen, waar ze voor de Schotse wet konden trouwen door voor getuigen een verklaring af te geven – wat sinds 1940 niet meer kan.) Soms staat er bij Carter Bar, waar de A68 Schotland binnengaat, een doedelzakspeler te spelen, maar verder ziet alles er net uit als in Engeland.Toch is Schotland een heel ander land, zelfs helemaal in het zuiden. Geografen noemen dit gebied de Southern Uplands. De blauwe heuvels zijn omgeven door verhalen over strubbelingen in dit veel bevochten land en bieden vanuit Carter Bar een dramatische aanblik. Verder naar het westen, in Galloway Forest Park ten noorden van Newton Stewart, staat de Merrick, de hoogste berg in Zuid- Schotland ( 843m ) Hij biedt uitzicht op donkere meren, berkenbossen en paarsgekleurde hellingen die doen denken aan de Trossachs verder in het noorden.
Wanneer u door het land met veel schapen en naaldbomen vanuit Gallowy verder naar het noorden rijdt, komt u in Ayrshire terecht, nog een gebied met een bijzonder karakteristiek landschap. De weelderig groene dalen doen denken aan Zuid-Wales- een indruk die nog wordt versterkt door de overblijfselen van de nu verdwenen zware industrie, van de kolen- en ijzer-mijnen tegen de achtergrond van groene heuvels. Verder naar het noorden ziet u voorbij de haagdoornheggen en weiden van Ayrshire vaag de contouren van Arran en Kintyre, ver weg in de Highlands. Voorbij de geologische grens van de
Southern Uplands verandert het landschap weer eens. Tussen de gele graanvelden van East Lothian zijn de rode dakpannen van de huisjes zichtbaar, met op de achtergrond de heuvels. Laat u verrassen door de uitzichten vanaf de boeiende prehistorische vindplaats op Cairnpapple Hill achter Linlithgow, met de Forth Valley aan de voeten. Behalve een heerlijk landschap biedt Zuid-Schotland ook karakteristieke dorpen en unieke gemeenschappen. De kenmerkende pastelkleurige gevels en brede straten van de dorpen in Galloway zullen verbazing wekken bij degenen die dachten dat Schotse stadjes er altijd grauw en troosteloos uitzien.Wie per ongeluk terecht komt bij een Common Riding in een van de dorpen in het zuiden, zal niet ontgaan hoe trouw de mensen zijn aan hun dorp en hun cultuur. De Common Riding herinnert aan de noodzaak in vroeger tijden om de grenzen van de gemeenschap aan te geven en is een eebetoon aan de ruiterkunst- ook een specialiteit van het zuiden.

In Ayrshire kunt u geen hoek omslaan zonder op weer een bord te stuiten dat verwijst naar een of ander aspect in het leven van Robert Burns. Dit is niet iets dat de toeristen-industrie aan onwillige dorpsbewoners heeft opgedrongen, maar een welgemeende
uiting van respect voor de Schotse dichter en zijn werk.Van het land van de dichter tot de modeldorpen bij de klaterende watervallen van New Lanark,van de onneembare vestingen tot de vriendelijke East Lothian, van de vergane 19de eeuwse badplaatsen aan de kust tot de adembenemende kliffen van St. Abbs; het zuiden vormt een kennismaking met het echte Schotland zonder al te veel doedelzakken en Schotse ruitjes ( hoewel u ook hier de nodige doedelzakbands zult tegenkomen ) Misschien bekoort dit veelzijdige en complexe gebied u uiteindelijk wel meer dan het door het weer beheerste noorden . Dit is geen gebied om snel doorheen te reizen.
