

Deze streek wordt in tweeën gedeeld door de Highland Boundary Fault. Behalve in geologisch opzicht is deze lijn ook in culturele zin een grens. Ten zuiden ervan liggen de Lowlands, ten noorden beginnen de Highlands en deze twee streken onderscheiden zich van elkaar in taal en traditie. In de Highlands van Midden-Schotland is ooit het beeld van Schotland ontstaan dat nu nog altijd zo veel mensen naar het land lokt. De eerste toeristen die genoten van de schoonheid van de Trossachs en Loch Lomond kwamen uit de iets zuidelijker gelegen steden. Zij kwamen niet alleen vanwege het natuurschoon, maar ook omdat dit voor hen het dichtstbijzijnde gebieden was waar ze met het ruige, wilde Schotland
konden kennismaken. Stadjes als Callander, Crieff, Dunkeld en Pitlochry groeiden dank zij deze belangstelling voor de Highlands uit tot toeristencentra. Bij een bezoek aan Midden-Schotland speelt de voortdurende verandering van cultuur een grote rol. In de hoofdstraat van Callander kijkt u uit op Ben Ledi, die lijkt te willen bewijzen dat er hier naast toeristische aanbiedingen ook echte grandeur bestaat. In Dunkeld lijkt het alsof u door de poorten van de Highlands reist, de Highlands waarvan u de verstilde rust zo mooi proeft tijdens een rit door een van de Agnus Glens of over de kleine weggetjes voorbij Alyth. Ook het hele gebied tussen de Reekie Linn-waterval – het Schotse antwoord op de Niagara – en de hoogste berg van Midden-Schotland, de veel bewandelde Ben Lawers, is een aaneenschakeling van fraai natuurschoon.
Maar ook de aantrekkelijke kenmerken van de Lowlands zijn in Midden-Schotland onmiskenbaar. In het noordoosten van Fife, waar lange stranden en goed onderhouden golfbanen centraal staan, lijken zowel de Highlands als de erfenis van de industriële Revolutie eindeloos ver weg. In deze streek is de industrie nooit tot bloei gekomen, zoals elders in de Lowlands, maar is het landelijke karakter behouden gebleven.De architectuur weerspiegeld een Europese invloed, vooral langs de kust, waar de eeuwen oude band tussen Fife en de Lage Landen nog duidelijk zichtbaar is. Plaatsen als St. Andrews en East Neuk hebben een heel eigen gezicht, onmiskenbaar Schots, maar allerminst groezelig. Angus, dat ten zuiden van de Grampians ligt, is heel landelijk. De bergen die hier op de achtergrond altijd aanwezig zijn, vormen de noordwest-kant van Stathmore, een lang, breed dal dat van Perth in noordoostelijke richting naar de Mearns en het oude graafschap Kincardineshire leidt. Midden-Schotland brengt linolium in Kirkcaldy, damast in Dunfermline en diverse producten in Dundee, een stad met een reputatie op het gebied van jam en de journalistiek. Brouwerijen vindt u vooral in Alloa en Clarkmannan, het oudste graafschap ten zuiden van de Ochil Hills. Een heel
boeiend stukje industrieel erfgoed is te zien in Culross.Tot dit oude stadje onlangs helemaal werd gerestaureerd, leek elke beschaving aan het plaatsje voorbij te zijn gegaan.Zoals de havenarbeiders uit Glasgow vroeger in het weekeinde naar het fraaie berglandschap van de Trossachs trokken en de fabriekarbeiders uit Dundee hun vrije tijd in de dalen van Angus doorbrachten, zo zijn ook de bergen en dalen nog de grootste toeristische trekpleisters. De beste indruk van Midden-Schotland krijgt u op een hoog punt aan de rand van de Highlands; op de Callander Crags achter Callander, het hoogste deel van de Duke’s Road in de Trossachs, in Dumyat achter Stirling, op de prachtige Duncryne Hill aan de zuidkant van Loch Lomond of op de Caterthuns op een helling in Angus. In noordelijke richting glooien de heuvels tot aan zee, in het zuiden vindt u de drukte van de steden in de Lowlands ; dat alles Midden-Schotland.
