

Vanuit het zuiden gezien lijkt Schotland steeds kleiner te worden . Kijk echter uit bij het plannen van uw reisroute, want de noordelijke Highlands vormen nog altijd een uitgestrekt gebied. De afstand tussen Inverness en Thurso is bijvoorbeeld groter dan die tussen Carlisle en Glasgow en in grote delen van het gebied ontbreken tweevakswegen. Toch zijn de wegen de laatste jaren verbeterd. De weg naar Ullapool is niet langer een gevaarlijk pad vol vrachtwagens die vis naar het zuiden transporteren. Vanuit Inverness kunt u gemakkelijk in een uur naar de stad rijden. Ook Scourie en Laxford Bridge, helemaal in het noorden aan de westkust, zijn een stuk gemakkelijker bereikbaar geworden. Dit betekend dat u
meer tijd overhoudt om van het landschap te genieten, de belangrijkste trekpleister van het noorden. De oostkant van het gebied lijkt ook hier veelal op het boerenland van de Lowlands. Let op de rijen platte stenen die op hun kant gezet de afscheidingen tussen de velden markeren en karakteristiek zijn voor de schrale, door wind geteisterde weidegronden van het noorden. Op sommige plaatsen loopt de woeste heide echter door tot aan de kust, zoalsin het gebied rond Helmsdale. Ook ziet u hier spectaculaire kliffen. Richting westen, weg van de landbouwgrond aan de kust, bereikt u al snel het hoogland – de moerassige vlakten van Caithness bijvoorbeeld, waar in de verte achter de omstreden aanplant van naaldbomen in een blauw waas gehulde bergen opdoemen. In het uiterste noorden verloopt de overgang naar ongecultiveerd land geleidelijk, in het oude graafschap Ross-shire vaak juist heel abrupt, zoals te zien is wanneer u via de A832 tot voorbij Contin rijdt, vlak bij de Falls of Rogie. Plotseling maken de uitbundig groene velden en weiden plaats voor dichte dennebossen, grijze bergen en een winderig meer.
Daarachter betreedt u een groot verlaten gebied. In het noorden is vooral, maar niet uitsluitend, het kustgebied bewoond. In het binnenland ligt een netwerk van uitgestrekte landgoederen, waarvan grote delen bestemd zijn voor de hertenjacht, die door de veelal afwezige eigenaars worden beschouwd als een investering. Diezelfde landeigenaars, die verdienen aan de afgifte van jachtvergunningen, voelen zich bedreigd door het groeiende aantal bezoekers van het gebied, vooral bergwandelaars die niet op jacht zijn naar een hert, maar naar hun zoveelste munro.Gelukkig zijn de mooiste delen van dit gebied , zoals de Torridons, Kintail en stukken van Coigach, in handen van natuurbeschermingsorganisaties die altijd het compromis zoeken. In Wester Ross en met name in Sutherland staan de zandsteenbergen op hun bodem van oeroude, door gletsjers afgesleten rots. Het is dit kale en verlaten landschap van duizend zeearmen en meertjes,kliffen, rotsplateaus en grillige, verweerde bergen dat de essentie vormt van Noord-Schotland. In de zomer worden de dagen hier merkbaar langer-u kunt dan gemakkelijk tot elf uur ’s avonds buiten een boek lezen (als de muggen u niet naar binnen jagen) en het lijkt eigenlijk nooit donker te worden.Het klimaat is echter niet overal hetzelfde.In het uiterste noorden is het soms merkwaardig rustig weer, vooral op de landtongen. In Gairloch kunnen golfers bij prachtig weer een wedstrijd spelen, terwijl in de Torridons de wandelaars hun regenkleding uit hun rugzak halen. Zelfs in de lager gelegen delen, zoals aan Loch Clair, maakt u in een uur tijd soms alle vier de seizoenen mee. Het is niet moeilijk om u te laten betoveren door het noordwestelijk landschap, vooral in de Torridons of, verder nog naar het noorden, het gebied rond Inverpolly. In de jaren tachtig hebben de noordelijke Highlands een hele stroom nieuwkomers aangetrokken, uit alle delen
van Groot-Brittanië, waardoor de infrastructuur aanmerkelijk is verbeterd.Ook is de mogelijkheid om buiten de deur te eten opvallend toegenomen. Hoewel de meeste reizigers zo snel mogelijk verder willen in noordelijke en zuidelijke richting, moet u ook Easter Ross en Caithness niet vergeten, met hun oude dorpen zoals Cromarty en Dornoch,slechts twee van het grote aantal charmante plaatsen aan de oostkust. Hier in het noorden lijken alle wegen naar de ‘hoofdstad van de Highlands te leiden. .Inverness kunt u nu links laten liggen, maar de plaats fungeert nog steeds als het centrum van het gebied. Vanuit Inverness lopen er wegen naar het noorden en westen als de spaken van een wiel. Hoewel de afstanden vaak groter zijn dan u denkt, kan dit een geruststellende gedachte zijn: hoe oneindig de verlatenheid in dit oeroude rotslandschap ook lijkt, als het u allemaal te veel wordt kunt u in een paar uur terug zijn in Inverness met zijn supermarkten, verkeerslichten en andere vertrouwde tekenen van beschaving..
