

Vandaag gaat onze trip naar Fort William. We rijden naar Killin en vervolgens via de A85 door Glen Dochart naar Crainlarich. Daar nemen we de A82 door Strath Fillan en verder naar Glen Coe. Juist voorbij Kingshouse slaan we links af naar Gualachulian, deze single track road gaat door het prachtige Glen Etive. Gualachulian is het eind punt van deze weg en aan Loch Etive. We keren terug tot aan de A82 om verder te rijden naar Glen Coe. In het dorpje Glen Coe nemen we de B863, deze weg brengt ons rond Loch Leven. In N. Ballachulish volgen we verder de A82 naar Fort William. Na het stads bezoek keren we terug naar Kenmorevia de A82 en A85.
Glen Etive ( Schots-Gaelisch : Gleann Eite) is een vallei in de hooglanden van Schotland . De rivier Etive ontstaat op de toppen rond Rannoch Moor, waar verschillende zijrivieren samen komen bij de Kings House Hotel, aan het hoofd van Glen Coe. Vanaf Kings House, is de Etive ongeveer 18 km lang, waar de stroom Loch Etive instroomt. De rivier en haar zijrivieren zijn populair bij wildwater kajakkers en bij hoge waterstanden is het een proefstuk voor de kajakkers een klassieke run.
Aan het noordelijke uiteinde van Glen Etive liggen de twee bergen bekend als de "herders van Etive ': Buachaille Etive Mor en Buachaille Etive Beag. Andere toppen die te bereiken zijn vanaf de Glen omvatten Ben Starav , gelegen nabij de kop van Loch Etive, en Beinn Fhionnlaidh aan de noordelijke kant van de vallei.
Een smalle weg van de Kings House Hotel loopt naar de Glen, waarbij verscheidene huizen en boerderijen . Deze weg eindigt bij het hoofd van het loch.
Glen Coe is waarschijnlijk het beroemdste dal van Schotland. Een indrukwekkend berglandschap, van een diep dal omringt door steile en ruige bergtoppen. De bijnaam 'Glen of Weeping' (Dal van Jammeren) heeft zowel betrekking op dat je je in het nauwe dal geheel voelt ingesloten, als de bloedige historie. Leden van de hier wonende MacDonalds-clan werden door een rivaliserende clan afgeslacht en overlevenden werden de winterse bergen ingejaagd waar velen een al even gruwelijke dood vonden.
Fort William (in het Schots-Gaelisch: An Gearasdan) is een plaats in het Schotse Highlands, 160 km ten noorden van Glasgow. Het bevindt zich aan de oevers van Loch Linnhe, in de schaduw van de Ben Nevis, de hoogste berg van het Verenigd Koninkrijk
Fort William profileert zich als de “Outdoor capital” van het Schotland. Ook is deze plaats een knooppunt van belangrijke weg- en spoorverbindingen in de Schotse Hooglanden. De stad heeft zich ontwikkeld rond een reeks grote en kleine, strategische forten (vandaar de naam Fort William).
Een populaire wandelroute, de West Highland Way, heeft zijn eindpunt hier in Fort William. Een andere route, The Great Glen Way, start in Fort William.
Fort William centraal station is het beginpunt van 'The Jacobitetrain', een van de weinige stoomtreinen die nog op het standaard spoornetwerk van Schotland rijdt. Wagons van deze trein, en een deel van de route, zijn gebruikt in verschillende Harry Potter films.
Ben Nevis is de hoogste berg van Schotland en ligt in het Grampian Gebergte in het graafschap Inverness aan de ingang van de Glenmore. Het is eveneens de hoogste berg van het volledige Verenigd Koninkrijk. Ben Nevis is 1344 meter hoog en bevindt zich nabij Fort William. Het spreekt voor zich dat dit ook de hoogste munro is. De berg bestaat uit gneis en graniet, de top uit porfier.
De weersomstandigheden die heersen op de top van Ben Nevis maken de beklimming verraderlijker dan men zou verwachten van een berg van deze hoogte.
De top bevindt zich gemiddeld 355 dagen per jaar in de wolken.
4350 mm neerslag (de stad Fort William aan de voet van de berg haalt slechts 2050 mm).
De beklimming van Ben Nevis is erg populair: gemiddeld 100.000 mensen per jaar, waarvan een groot deel onervaren is in het bergwandelen in dergelijke omstandigheden. De weerstomstandigheden nabij de top en de steile kliffen kostten tussen 1990 en 1995 13 levens (waarvan 8 tijdens het rotsklimmen).
Op de top bevindt zich de ruïne van een weerstation, dat van oktober 1883 tot oktober 1904 permanent bemand werd (de beklimming naar het weerstation diende dus elke dag te gebeuren).
Neptune's Staircase is een stelsel van acht sluizen ontworpen door Thomas Telford. Het stelsel maakt deel uit van het Caledonisch Kanaal en ligt in de buurt van Banavie (een dorp in de omgeving van Fort William). Het kunstwerk laat de boten 19,5 meter stijgen over een lengte van 457 meter. Oorspronkelijk werd de sluizen door mankracht aangedreven maar werkt nu hydraulisch. Het is de grootste van zijn soort in het Verenigd Koninkrijk.
Het kasteel is gebouwd omstreeks 1280 door de familie Comyn. Deze familie kende twee takken; de "Red Comyns" en de "Black Comyns". De eerstgenoemde tak bouwde het huidige kasteel. John Comyn, heer van Badenoch was vermoedelijk de eerste kasteelheer en hij overleed er in 1300.
Beide takken van de familie Comyn steunde John Balliol bij zijn strijd om de schotse troon. Ze voerden strijd tegen Robert I van Schotland en werden in 1308 in de Slag bij Inverurie door hem verslagen. Robert I schonk het kasteel aan zijn bondgenoten; de familie MacDonald. Het kasteel werd in 1308 verlaten en is sindsdien alleen nog sporadisch in gebruik geweest.
Het kasteel heeft een simpele vierkante plattegrond, met op de vier hoeken een toren. Aan één zijde is het kasteel begrensd door de Lochy rivier. De andere drie zijdes werden in het verleden beschermd door een slotgracht. Het kasteel is strategisch gelegen bij Loch Linnhe. In twee muren bevind zich een poort; de muur aan de zijde van de rivier en de zijde daar recht tegenover.
De grootste toren wordt de Comyn's Tower genoemd en bevatte na de bouw van het kasteel de verblijven van de kasteelheer. De toren bevat geen schoorsteen, dus de vertrekken werden in het verleden vermoedelijk verwarmd door brazieren.